ความโศกเศร้าเสียใจ

พระพุทธองค์ทรงตรัสแก่นางปฎาจารา ผู้กำลังโศกเศร้าเสียใจอย่างเสียสติ จากการสูญเสียบุตรสองคนและสามีอันเป็นที่รักไป

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า

ดูก่อนปฎาจารา ถูกต้องทีเดียวที่เธอมาหาเราตถาคต ปฎาจารา ความโศก ความทุกข์อันหนักหน่วงของเธอ ย่อมเกิดขึ้นเพราะบุตรอันเป็นที่รักของเธอตาย สามีก็ตาย มิหนำซ้ำ มารดา บิกดา พี่ชายของเธอก็ตาย น้ำตาที่ไหลออกของเธอผู้ร้องไห้อยู่ ท่องเที่ยวอยูในวัฎสงสารนี้ ถ้าจะนำมารวบรวมในทุกๆชาติที่เธอเกิด ย่อมจะมากกว่าแม่น้ำในมหาสมุทรเสียอีก

ปฎาจารา น้ำในมหาสมุทรทั้ง 4 มีประมาณน้อย น้ำตาของคนผู้คนอันมีความทุกข์ถูกต้องแล้่ว เศร้าโศกมิใช่้น้อยนั้น มากกว่าน้ำในมหาสมุทรนั้น เหตุไรเธอจึงประมาทอยู่เล่า

ผู้ใดไม่เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมอยู่ ถึงเป็นอยู่ได้ 100 ปี
ก็ไม่สู้ความเป็นอยู่เพียงวันเดียวของผู้เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อม ซึ่งประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น